Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ

Ο ΚΥΡΙΟΣ ΕΥΛΟΓΕΙ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ
ΑΦΕΤΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ ΕΛΘΕΙΝ ΠΡΟΣ ΜΕ

Πέμπτη, 21 Νοεμβρίου 2019

«Ἡ ἀγάπη στήν πατρίδα μας» Β΄ μέρος, Ἀρχ. Σάββας Ἁγιορείτης

Ἀκούστε τήν ὁμιλία ἐδῶ:


«Μακάριοι οἱ ἀκούοντες τόν λόγον τοῦ Θεοῦ καί φυλάσσοντες αὐτόν»[1]. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος κατεξοχήν, ὑπερβαλλόντως θά λέγαμε πιό σωστά, περισσότερο ἀπό κάθε ἄλλον ἄνθρωπο, κατά τέλειο τρόπο ὑπήκουσε στόν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ἐφάρμοσε τό θέλημα τοῦ Θεοῦ. Ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος, πού σκέπασε κάποτε μέ τό ἅγιο ὡμοφόριό της σέ μία ἀγρυπνία στήν Κωνσταντινούπολη τούς ἐκκλησιαζομένους, μεταξύ τῶν ὁποίων ἤτανε καί ὁ μέγας Ἅγιος Ἀνδρέας ὁ διά Χριστόν σαλός, καθώς καί ὁ μαθητής του ὁ Ἅγιος Ἐπιφάνιος, αὐτή ἡ Ὑπεραγία Θεοτόκος ἐσκέπασε καί τό ἔθνος μας τό 1940, καί τό σκεπάζει καί σήμερα καί ἐλπίζουμε καί πάντοτε. Νά μήν πάρει τήν Ἁγία Σκέπη της ἐξαιτίας τῶν πολλῶν μας ἁμαρτιῶν.
Βεβαίως, εἶναι πάρα πολύ λυπημένη σήμερα ἡ Παναγία μας γιά τίς μεγάλες ἁμαρτίες πού ἔχουμε, γιά τήν βλασφημία, γιά τίς ἐκτρώσεις, γιά τίς διαστροφικές σχέσεις, μέσα καί ἔξω ἀπό τόν γάμο, γιά τήν εἰδωλολατρία πού ἔχει ἐπικρατήσει ἐν πολλοῖς στόν λαό μας, γιά τήν παράδοση τῆς ἡγεσίας μας στόν Σιωνισμό καί στίς ἀντίχριστες δυνάμεις. Ἀλλά, παρόλα αὐτά, ὑπάρχει καί τό λεῖμμα τό εὐσεβές, οἱ ἄνθρωποι οἱ ὁποῖοι ἀκόμα ἀγαποῦν τόν Θεό, τήν Παναγία, τούς Ἁγίους καί τήν πατρίδα.

- Ἄραγε θά πρέπει νά ἀγαποῦμε τήν πατρίδα μας;

Καί βέβαια θά πρέπει, γιατί ἡ πατρίδα μας, ὅπως ἔλεγε ὁ Ἅγιος Παΐσιος, εἶναι ἡ μεγάλη μας οἰκογένεια. Κι ἄν ὀφείλουμε νά ἀγαποῦμε ὅλους τούς ἀνθρώπους, πολύ περισσότερο τούς τῆς οἰκογενείας μας.
Καί ἡ πατρίδα μας εἶναι ὁρισμένη καί τά σύνορά της εἶναι καθορισμένα ἀπό τόν Θεό. Στήν Παλαιά Διαθήκη διαβάζουμε, «ὅτε διεμέριζεν ὁ Ὕψιστος ἔθνη, ὡς διέσπειρεν υἱούς Ἀδάμ, ἔστησεν ὅρια ἐθνῶν κατά ἀριθμόν ἀγγέλων Θεοῦ»[2] (στό Δευτερονόμιο στό 32ο κεφάλαιο, στόν 8ο στίχο). Δηλαδή, σαφῶς φαίνεται ἐδῶ ὅτι ὁ Θεός θέτει σύνορα, δημιουργεῖ πατρίδες γιά τά διάφορα ἔθνη καί τοποθετεῖ στό κάθε ἔθνος φύλακα ἄγγελο.
Καί βλέπουμε καί στήν Καινή Διαθήκη τόν Κύριό μας, ὁ Ὁποῖος ὅταν εἶδε -λέει- τήν πόλη ἔκλαυσε, τήν πόλη Ἱερουσαλήμ, καί θρήνησε τήν ἀμετανοησία, τήν ἀνυπακοή, τήν ἀχαριστία τοῦ λαοῦ Του. «Πόσες φορές θέλησα», λέει, «νά σᾶς μαζέψω, ὅπως ἡ κλῶσσα μαζεύει τά κλωσσόπουλά της κάτω ἀπό τά φτερά Μου καί δέν θελήσατε﮲ καί νά τώρα θά ἀφεθεῖ ὁ οἶκος ἡμῶν ἔρημος»[3]. Καί πράγματι, πῆρε τήν χάρη Του ὁ Θεός ἀπό τόν παλαιό Ἰσραήλ καί ἔφτιαξε τόν καινούριο λαό Του, τόν νέο Ἰσραήλ τῆς Χάριτος, πού εἶναι οἱ Ὀρθόδοξοι Ἕλληνες καί οἱ άπανταχοῦ τῆς γῆς Ὀρθόδοξοι.

Δευτέρα, 4 Νοεμβρίου 2019

Παρασκευή, 30 Αυγούστου 2019

Παρασκευή, 9 Αυγούστου 2019

150. Ἡ τιμή καί ἡ εὐλογία τῆς Παναγίας μας, 15-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου


150. Ἡ τιμή καί ἡ εὐλογία τῆς Παναγίας μας, Βίος καί Λόγοι-Ἁγ. Πορφυρίου, 15-7-2019, Ἀρχιμ. Σάββα Ἁγιορείτου 
ζωντανή μετάδοση, Ἱ.Μ. Ἁγίας Τριάδος Ἐδέσσης, http://hristospanagia3.blogspot.gr

Πέμπτη, 11 Ιουλίου 2019

Καί πρίν προλάβω νά τελειώσω τό «Παναγιά Τριάς», βρῆκαν σφυγμό…


Σχετική εικόνα

Παναγία Τριάς: Συγκλονιστικό θαύμα είναι μια αληθινή μαρτυρία ενός αστυνομικού, το οποίο συνέβη κατά τη διάρκεια της υπηρεσίας που είχε στις 23 Ιουνίου 2016. Διηγείται, λοιπόν, ο Θ.Γ.Χ., Αστυνομικός
«Μας δίνει το κέντρο σήμα στο περιπολικό για αιφνίδιο θάνατο ανθρώπου. Κατά την άφιξή μας, ήδη βρισκόταν στο σημείο η κινητή μονάδα ΕΚΑΒ με γιατρό.
Ο παθών από πληροφορίες του γιατρού ήταν ήδη 10 λεπτά στο σημείο χωρίς σφυγμό και εκείνη τη στιγμή χρησιμοποιούσαν τον απινιδωτή για ανάνηψη.
Είχαν περάσει 20 λεπτά, χωρίς να έχουν καταφέρει κάτι, όταν μου μπαίνει ο λογισμός: «αν ο δυστυχής αυτός άνθρωπος είχε την ευκαιρία να εξομολογηθεί ή όχι…»
Προσευχήθηκα λεγόντας την ευχούλα, αν ήταν θέλημα Θεού, να τον επαναφέρει για να έχει αυτήν την ευκαιρία.
Για επιπλέον 10 λεπτά και ενώ έλεγα την ευχούλα ο γιατρός δεν έβρισκε σφυγμό παρόλη την προσπάθεια και μας εξήγησε πως ήταν υποχρεωμένοι να τηρήσουν το πρωτόκολλο που ορίζει η διαδικασία να κρατά έως και 40 λεπτά, αν θυμάμαι καλά.
Τότε μου ήρθε στο μυαλό μια προσευχή – επίκληση της Παναγίας Τριάδας, που έλεγε ο Άγιος Παΐσιος και είχε συμβουλεύει τον Σεβ. Μητροπολίτη Μόρφου κ. Νεόφυτο σε μια προσωπική του δύσκολη στιγμή:

Σάββατο, 6 Ιουλίου 2019

Κυριακή Γ Ματθαίου. Ἐρμηνεία ἀποστολικῆς περικοπῆς τῆς ἑορτῆς τῆς Ἀγίας Κυριακῆς ἀπό τόν Ἅγιο Ἱωάννη τόν Χρυσόστομο


ΚΥΡΙΑΚΗ Γ΄ΜΑΤΘΑΙΟΥ(:Γαλ.3,22- 4,5)

 ΕΡΜΗΝΕΙΑ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΗΣ ΠΕΡΙΚΟΠΗΣ ΤΗΣ ΕΟΡΤΗΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΥΡΙΑΚΗΣ
         ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΓΙΟ ΙΩΑΝΝΗ ΤΟΝ ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ[:Γαλ. 3,22- 4,5]

   «Συνκλεισεν  γραφ τ πντα π μαρταν, να  παγγελα κ πστεως ᾿Ιησο Χριστο δοθ τος πιστεουσι(:τώρα όμως έγινε με τον νόμο το εντελώς αντίθετο από τη δικαίωση. Ο γραπτός νόμος του Θεού δηλαδή έκλεισε ολοκληρωτικά τα πάντα κάτω από την αμαρτία, για να ποθήσουν οι άνθρωποι τον ιατρό και σωτήρα· και έτσι η ευλογία που υποσχέθηκε ο Θεός, να δοθεί με την πίστη στον Ιησού Χριστό σε όλους όσους πιστεύουν)»[Γαλ.3,22].
    Εάν η υπόσχεση του Θεού είχε δοθεί μέσω του μωσαϊκού νόμου, εύλογα θα φοβόσουνα μήπως, εκπίπτοντας από τον νόμο, εκπέσεις και από τη δικαίωση· εάν όμως για τον λόγο αυτόν δόθηκε, για να περικλείσει τα πάντα, δηλαδή για να ελέγξει και να δείξει τις αμαρτίες τους, όχι μόνο δεν σε εμποδίζει να επιτύχεις την υπόσχεση, αλλά και συνεργεί στο να την επιτύχεις. Αυτό λοιπόν δηλώνοντας έλεγε τα παραπάνω λόγια ο Παύλος· διότι επειδή οι Ιουδαίοι δεν αισθάνονταν, ούτε την άφεση επιθυμούσαν, έδωσε τον μωσαϊκό νόμο ώστε να ελέγχει για τα τραύματα, για να ποθήσουν τον Ιατρό· διότι το ρήμα «συνκλεισεν» σημαίνει «έλεγξε», και αφού έλεγξε, κρατούσε αυτούς σε φόβο.
    Είδες ότι όχι μόνο δεν είναι εναντίον των υποσχέσεων του Θεού, αλλά και ότι προκειμένου αυτές οι υποσχέσεις να εκπληρωθούν, δόθηκε ο νόμος αυτός; Διότι εάν μεν ο νόμος διεκδικούσε για τον εαυτό του το πράγμα και την αυθεντία, ορθώς θα λέγονταν αυτά· εφόσον όμως σε Άλλον τρέχει, και για Εκείνον έπραττε τα πάντα, πώς τότε στρέφεται κατά των υποσχέσεων του Θεού; Διότι εάν  δεν είχε δοθεί ο μωσαϊκός νόμος, όλοι θα εκτρέπονταν προς την κακία, και κανένας από τους Ιουδαίους δεν επρόκειτο να ακούσει τον Χριστό· τώρα όμως αφού δόθηκε, δύο πράγματα κατόρθωσε, και στην αρετή να παιδαγωγήσει με μέτρο όσους αφοσιώθηκαν σε Αυτόν, και να πείσει να γνωρίσουν τα αμαρτήματά τους, πράγμα το οποίο τους έκανε μάλιστα προθυμότερους στο να ζητούν τον Υιό.